Zoals elke rechtgeaarde werkgever, stort ik me bij elke sollicitatie als eerste op de zoekmachines. Niet alleen uit nieuwsgierigheid, maar omdat het ook 2e natuur is geworden. Een tick. Als sinds ik Google ken, is het mijn beste vriend. Ik betrap me er regelmatig op dat ik niets te zoeken heb, maar toch aan het Googlen ben. Googlen is voor mij het nieuwe Doodlen. Maar goed…. Ik graaf me dus helemaal in met zoekopdrachten totdat ik zeker weet dat er over de arme ziel helemaal niets meer geheim is voor mij. Wat tijdens eerste gesprekken vaak tot awkward situaties kan leiden als de sollicitant merkt dat je dingen weet die zij allang verdrongen hebben. Beetje eng komt dat wel over wellicht.
De vraag is alleen….op welk moment haak je tijdens zo’n internet strooptocht af? Wanneer zeg je…’Nu is het genoeg sollicitant, met jou wil ik niets te maken hebben!!!’ Mijn laatste gevalletje was met een sollicitant die overal zijn liefde voor zijn vriendinnetje betuigde, maar waar ik wel een actief online dating profiel van ontdekte. Tja, vuile leugenaar! Daar gaat je baan!
